Wybierz swój język

Zezwolenie na pobyt czasowy

Zezwolenie na pobyt czasowy(zezwolenie na pobyt, karta pobytu czasowego) – to dokument uzyskiwany po wydaniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce. Wydawane na maksymalnie trzy lata, z możliwością odnowienia.

Zezwolenie na pobyt czasowy

Uzyskanie zezwolenia na pobyt czasowy (karty pobytu czasowego) w Polsce

Podstawa prawna - Ustawa o cudzoziemcach (ostatnia nowelizacja z dnia 01.05.2014 r.)

Czym jest zezwolenie na pobyt?

Zezwolenie na pobyt (VNZ) lub karta pobytu to dokument uzyskiwany w wyniku uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy, który potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas pobytu w Polsce. Wydawany jest na maksymalnie trzy lata z możliwością przedłużenia. Dokument ten potwierdza również prawo pobytu w Polsce i umożliwia wielokrotny wjazd do Polski bez wizy. Przy przekraczaniu granicy należy okazać zezwolenie na pobyt wraz z ważnym paszportem.

W przeciwieństwie do wizy, zezwolenie na pobyt czasowy zapewnia cudzoziemcowi znacznie więcej praw i możliwości w polskim społeczeństwie i stanowi etap przejściowy w kierunku uzyskania stałego pobytu, a w razie potrzeby również obywatelstwa.

Nowa wersja ustawy o cudzoziemcach wydłuża maksymalny okres, na jaki można wydać cudzoziemcowi zezwolenie na pobyt czasowy, do trzech lat.

Komu udzielane jest zezwolenie na pobyt?

Cudzoziemiec planujący pobyt w Polsce powyżej 3 miesięcy może ubiegać się o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, czyli pobyt czasowy. Aby uzyskać takie zezwolenie, należy podać powody, dla których chce się przebywać w Polsce.

Takimi powodami mogą być:

  • oficjalne zatrudnienie w Polsce – możliwość podjęcia lub kontynuowania legalnej pracy w Polsce;
  • założenie firmy i prowadzenie działalności gospodarczej – prowadzenie legalnej działalności gospodarczej;
  • udział w szkoleniach i stażach zawodowych realizowanych w ramach programów Unii Europejskiej (UE);
  • zamiar zamieszkania cudzoziemca z członkiem rodziny;
  • zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim;
  • bycie przez cudzoziemca małoletnim dzieckiem cudzoziemca urodzonego w Polsce, przebywającym na tym terytorium bez opieki;
  • bycie przez cudzoziemca małoletnim dzieckiem cudzoziemca urodzonego w Polsce, legalnie przebywającym w Polsce na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony;
  • pobyt długoterminowy zezwolenie na pobyt czasowy w Unii Europejskiej (WE) wydane przez inne państwo członkowskie UE, a także zamiar podjęcia pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, podjęcia lub kontynuowania studiów lub szkolenia zawodowego albo wskazania innych okoliczności uzasadniających zamieszkanie w Polsce;
  • cudzoziemiec jest ofiarą handlu ludźmi, przebywa w Polsce, podejmuje współpracę z organem prowadzącym postępowanie w sprawie zwalczania handlu ludźmi i zaprzestał kontaktów z osobami oskarżonymi o handel ludźmi;
  • przyjazd lub pobyt w Polsce w celu podjęcia lub kontynuowania studiów wyższych stacjonarnych lub studiów podyplomowych (również w przypadku, gdy cudzoziemiec studiował w innym państwie członkowskim UE i planuje kontynuację lub uzupełnienie studiów w Polsce);
  • cudzoziemiec jest naukowcem, który przyjeżdża lub przebywa w Polsce w celu prowadzenia badań naukowych w placówce naukowej;
  • zamiar podjęcia lub kontynuowania studiów lub szkolenia zawodowego w Polsce;
  • zamiar dołączenia członka rodziny do obywatela polskiego lub obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) lub Konfederacji Szwajcarskiej zamieszkałego w Polsce;
  • kontynuowanie pracy w Polsce przez cudzoziemca o uznanym dorobku twórczym;
  • cudzoziemiec jest duchownym, zakonnikiem lub osobą pełniącą funkcje religijne w kościołach i związkach wyznaniowych;
  • inne, ważne okoliczności, których istnienie zostanie udowodnione.

Cudzoziemiec jest zobowiązany złożyć wniosek o uznanie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE osobiście, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu w Polsce. Polska.

Wniosek należy złożyć osobiście. W przeciwnym razie wojewoda wzywa cudzoziemca do osobistego stawiennictwa w Urzędzie do Spraw Cudzoziemców w terminie 7 dni. Niedotrzymanie tego terminu skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Wymóg osobistego stawiennictwa nie wyklucza możliwości złożenia wniosku pocztą lub przez pełnomocnika. W takim przypadku cudzoziemiec zostanie wezwany do Urzędu do Spraw Cudzoziemców osobiście w celu pobrania odcisków palców w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.

Cudzoziemcowi pobierane są odciski palców. W przypadku niepoddania się pobraniu odcisków palców w celu wydania zezwolenia na pobyt, wojewoda odmawia wszczęcia postępowania.

Należy pamiętać, że cudzoziemiec musi złożyć wniosek podczas pobytu w Polsce i nie może złożyć wniosku za granicą. Jeżeli cudzoziemiec w momencie złożenia wniosku przebywa za granicą, wojewoda odmówi rozpatrzenia wniosku.

W trakcie rozpatrywania wniosku cudzoziemiec może już wyjechać za granicę.

Jeśli wnioskodawcą jest osoba małoletnia, wniosek mogą złożyć rodzice dziecka, jedno z rodziców dziecka, opiekun prawny lub opiekun. Jeśli dziecko ma 6 lat lub więcej, wymagana jest ich obecność w momencie składania wniosku. Od dzieci powyżej 6. roku życia należy również pobrać odciski palców.

Ubiegając się o legalny pobyt, cudzoziemiec jest zobowiązany do:

Uzasadnienia wniosku

Potwierdzenia na piśmie prawdziwości podanych informacji. Należy pamiętać o odpowiedzialności karnej za świadome podanie fałszywych informacji.

Okazania ważnego paszportu.

Dołączenia do wniosku aktualnych zdjęć.

Dodatkowo cudzoziemiec jest zobowiązany do dołączenia niezbędnych dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku oraz okoliczności uzasadniające wniosek o uznanie prawa pobytu w Polsce.

Cudzoziemiec jest zwolniony z obowiązku podania podstawy prawnej zajmowania lokalu mieszkalnego. Wystarczające jest wskazanie posiadania miejsca zamieszkania w Polsce.

Jeżeli cudzoziemiec złożył wniosek o uznanie prawa pobytu w terminie i nie stwierdził braków formalnych we wniosku lub braki formalne zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, wojewoda wbija w paszport cudzoziemca stempel potwierdzający złożenie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, a pobyt cudzoziemca uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia wydania ostatecznej decyzji w sprawie.

Przed wydaniem decyzji o uznaniu prawa pobytu wojewoda zwraca się do Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z prośbą o przekazanie informacji, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Polski nie zagraża obronności lub bezpieczeństwu państwa albo ochronie porządku publicznego.

Ogólne warunki uznania zezwolenia na pobyt czasowy

W większości przypadków wymagane:

- Stabilne i regularne źródło dochodu

- Ubezpieczenie zdrowotne

- Zamieszkanie w Polsce

Stabilny i regularny dochód musi przekraczać dochód uprawniający cudzoziemca do otrzymywania wsparcia finansowego z pomocy społecznej w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej na cudzoziemca i każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu (powyżej 542 zł dla osób samotnych i powyżej 456 zł na każdego członka rodziny).

Cudzoziemiec nie musi przedstawiać wydatków związanych z miejscem zamieszkania.

W nowej ustawie o cudzoziemcach wymieniono okoliczności, w których wojewoda odmawia udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Ponadto określa szereg okoliczności uzasadniających odmowę wszczęcia postępowania:

  1. Cudzoziemiec przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, lub
  2. przebywa w Polsce na podstawie wizy Schengen, uprawniającej wyłącznie do wjazdu i pobytu na tym terytorium, wydanej ze względów humanitarnych z uwagi na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe, lub
  3. przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu, lub
  4. przebywa w Polsce na podstawie zgody na pobyt tolerowany, zgody na pobyt ze względów humanitarnych, azylu, ochrony uzupełniającej lub ochrony czasowej albo został uznany za uchodźcę w Polsce, lub
  5. ubiega się o nadanie statusu uchodźcy lub udzielenie azylu, lub
  6. jest zatrzymany, umieszczony w strzeżonym ośrodku lub areszcie tymczasowym dla cudzoziemców albo był poddany środkowi ostrożności w formie pisemnego zobowiązania do nieopuszczania miejsca lub
  7. odbywa karę pozbawienia wolności lub jest tymczasowo aresztowany, lub
  8. cudzoziemcowi wydano decyzję o zobowiązaniu do powrotu, a termin dobrowolnego powrotu określony w decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu jeszcze nie upłynął, w tym w przypadku przedłużenia tego terminu, lub
  9. jest zobowiązany opuścić terytorium Polski w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie przedłużenia wizy Schengen lub krajowej, uznania zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub decyzja o cofnięciu zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE stała się ostateczna.
  10. przebywa poza granicami Polski; lub
  11. został uprzedzony przy składaniu wniosku i nie poddał się procedurze pobrania odcisków palców w celu wydania zezwolenia na pobyt.
Cudzoziemiec, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy, jest zobowiązany poinformować wojewodę, który wydał decyzję, w terminie 15 dni od dnia wydania decyzji, o każdej zmianie okoliczności, które były podstawą jej wydania.

Co umożliwia cudzoziemcowi uzyskanie zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce:

  • możliwość zarejestrowania i prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej,
  • możliwość wjazdu i wyjazdu z Polski bez wizy dowolną liczbę razy,
  • możliwość pobytu w krajach strefy Schengen przez 90 dni w ciągu każdego półrocznego okresu bez wizy,
  • wiele innych korzyści i możliwości. Na przykład wykupienie ubezpieczenia medycznego na podróż do Polski w celu wyjazdu do innych krajów.

Co NIE uprawnia cudzoziemca do uzyskania zezwolenia na pobyt w Polsce:

  • legalnego pobytu w innych krajach UE dłużej niż 90 dni w każdym semestrze,
  • pracy w innych krajach europejskich bez konieczności uzyskania odpowiedniego zezwolenia na pracę,
  • podjęcia bezpłatnej nauki na publicznych uczelniach wyższych w Polsce (jest to prawo obywateli polskich, a także osób posiadających Kartę Polaka i członków rodzin obywateli UE).

W przypadku wykorzystania materiałów zamieszczonych na stronie internetowej wymagane jest podanie aktywnego linku do strony internetowej
© MyPolsha, 2010-2025 | Opracowanie - Ardeil